Ans en Margot

Een ander helpen maakt ook je eigen leven waardevoller

Het kerstboompje dat ze samen hebben gemaakt tijdens een workshop in Heidi’s Bloemerij staat er mooi bij in het sfeervolle Vita appartement van Ans Couwenberg (79). Haar maatje Margot Leeggangers (50) kent er inmiddels goed de weg en zorgt voor koffie met banketstaaf. De twee vrouwen hebben elkaar in januari van dit jaar leren kennen tijdens een Kom-erbij lunch van het VIP. Sindsdien brengen ze bijna elke vrijdagochtend met elkaar door.

“Ik was naar die lunch gegaan op aanraden van mijn tweelingzus en kwam toevallig naast mevrouw Couwenberg te zitten”, zo begint Margot haar verhaal. “Ik vond haar meteen heel leuk. Ze zat een beetje te frummelen met haar insulinepompje en ik dacht: die mevrouw wil ik heel graag helpen!”

In een klap een ander leven

Drie jaar geleden kreeg Margot een herseninfarct en moest daardoor haar drukke baan als consulente voor schoonheidsartikelen opzeggen. “Mijn leven is daardoor totaal veranderd. Ik heb altijd heel veel en keihard gewerkt en dat kon in één klap niet meer. Ik heb minder energie en heb af en toe moeite met het vinden van de juiste woorden, maar ik ben zo blij dat ik nog leef!”, vertelt ze met een stralende lach op haar nog jeugdige gezicht. Op zoek naar nieuwe invullingen in haar leven, wilde Margot graag iets gaan doen om anderen te helpen. En dat lukt haar, dankzij de bemiddeling van het VIP, uitstekend. Ze heeft inmiddels twee maatjes. “Het doet me goed om iets voor een ander te betekenen. En we hebben het hartstikke gezellig samen.”

Ans Couwenberg verloor haar man afgelopen mei, nadat hij zijn laatste levensjaar op een gesloten afdeling bij Vita had gewoond. Heel dichtbij onder hetzelfde dak, maar toch zo ver weg op intellectueel niveau. Margot verloor haar moeder aan dementie, dus weet van dichtbij wat Ans moest doormaken.

Beperkingen

Ans heeft een aangeboren gehoorafwijking, maar de laatste jaren neemt ook haar zicht steeds verder af. “Slecht zien vind ik echt veel erger dan slecht horen. Het beperkt me in zoveel dingen. Hier in huis kan ik nog wel aardig uit de voeten, maar buiten de deur heb ik hulp nodig, bijvoorbeeld met boodschappen doen. Ik kwam op een gegeven moment met een zak gesneden uien thuis, terwijl ik dacht champignons te hebben gekocht. Samen met Margot doe ik dus voortaan de boodschappen en dat is heel plezierig.” Margot vult aan: “En dan doen we ook altijd nog iets leuks erna, zoals samen lunchen of naar een mooi tuincentrum.”

Liefde voor kunst en cultuur

Ans probeert op allerlei manieren actief te blijven. Als enige vrouwelijke bewoner helpt ze in een vrijwilligerspoule mee de tuin van Vita te onderhouden. En ze volgt workshops en lezingen, vaak over kunst en cultuur, want dat is haar hele leven al belangrijk voor haar. “Ik kon vroeger niet naar de MMS-kostschool in Nijmegen, omdat ik die hoge stemmen van de nonnen niet kon verstaan. Er waren toen nog geen hoorapparaten voor kinderen. Daardoor kwam ik op de MULO in ons dorp Didam terecht, maar daar was geen onderwijs in culturele vakken.” Dat haalde ze later in, tijdens een kleinschalige 2-jarige opleiding voor doktersassistente in Maarssen. “Daar kregen we kunstgeschiedenis en gingen we naar voorstellingen in de Utrechtse schouwburg. Ik had er twee heerlijke jaren!”

Reislustige dames

De twee vrouwen delen een passie voor reizen. “Tijdens ons eerste gesprek samen, vertelde ik dat ik samen met mijn man naar Nieuw Zeeland op vakantie zou gaan”, vertelt Margot. “En wat bleek? Mevrouw Couwenberg was daar al twee keer geweest! Ze heeft me toen de fotoboeken laten zien en de route van hun reis destijds. En we kwamen er ook achter dat we allebei in Amerika zijn geweest. Toen ik weer terug was, hebben we er samen nog veel over kunnen praten.” Ans kijkt graag nog in de fotoboeken van de vele reizen die ze over de hele wereld maakte. Van Zuid-Afrika tot de NoordKaap, van Canada tot China. Soms alleen, als jonge vrouw, maar de meeste reizen maakte ze met haar eerste en tweede echtgenoot. “Reizen kan helaas niet meer, omdat ik constant iemand bij me moet hebben.”

En wat doen we met Kerst?

Gevraagd naar wat de dames met Kerst gaan doen, antwoordt Margot dat ze één dag verdeeld tussen haar vader en schoonmoeder. “De tweede kerstdag is lekker voor ons eigen gezin. Geen verplichtingen. Wie wil komen, die waait lekker binnen. En we gaan zeker een heerlijke wandeling maken met onze hond Buddy, mijn trouwe vriend door dik en dun.”

Ans brengt eerste kerstdag door met het gezin van haar dochter in Eindhoven. Voor tweede kerstdag had ze tot voor kort nog geen plannen. Haar gezicht licht op als ze vertelt dat er onlangs, op een cursus voor verliesverwerking, werd gevraagd naar hoe mensen de kerst gaan doorbrengen. Een van de deelnemers, die recent zijn vrouw plotseling heeft verloren, vertelde dat hij dat nog niet wist. Hij bleek vrijwilliger te zijn bij Vita en dacht erover daar misschien te gaan eten. Ans: “En toen heb ik heel spontaan gezegd: ‘vindt u het dan misschien leuk om samen met mij aan te schuiven bij het kerstdiner, want ik zit daar ook niet graag alleen.’ En dat vond hij een goed idee. Het was heel impulsief van mij, maar ik heb zeker geen spijt van mijn voorstel. Het is een fijn vooruitzicht niet alleen te zijn die dagen.”

Maatje worden?

Wil je ook maatje worden van een oudere of wilt u bezocht worden door een vrijwilliger? Neem dan contact op met VIPvoorelkaar. Stuur een e-mail naar viptijdvooru@vipvoorelkaar.nl of bel 06 573 451 82.

Auteur: Dianne Huijskens

 

 

Geïnspireerd...?
Meld je aan

Registreer hier

Meer inspiratie?

Bekijk alle verhalen