Direct naar de inhoud van deze pagina

Truus, vol passie

Dat uurtje voorlezen heeft mij zo veel gebracht!

Gilze Rijen leest voor’- vrijwilliger Truus van Strien vol passie over haar werk

"Dat uurtje voorlezen heeft mij zoveel gebracht!"

'..en hij wierp Dolfje een boze blik toe'. "Weet je wat dat betekent?" vraagt vrijwilliger Truus van Strien over de zin die ze zojuist heeft voorgelezen uit het boek Dolfje Weerwolfje. De 8-jarige Irakese Ahmed, die lekker tegen haar aan zit op de rand van het bed in een familiekamer van het AZC, schudt nee. "Een boze blik toewerpen is heel boos kijken naar iemand", legt Truus uit. Allebei trekken ze een heel boos gezicht, kijken elkaar aan en schieten in de lach. "Nou wil ík weer een stukje lezen", roept Ahmed en ze gaan verder met het spannende verhaal.

Sinds begin van het schooljaar komt Truus elke week voorlezen aan Ahmed, enigst kind van moeder Mandana uit Iran en vader Habib uit Irak. Via het VIP project 'Gilze Rijen leest voor' is ze in contact gekomen met dit gezin. "Meteen vanaf de eerste kennismaking hadden we een heel fijne klik", vertelt Truus. Mandana knikt instemmend. Na ruim 11 jaar in Nederland begrijpt ze de taal inmiddels redelijk goed, spreken is moeilijker, haar zoon voorlezen in het Nederlands is een brug te ver. "Sinds Truus hier komt, heeft Ahmed veel meer belangstelling voor lezen", vertelt Mandana. "Een boek was voor hem vooral een verzameling letters. Nu heeft hij geleerd hoe leuk het is om te lezen. En hij is zelf ook veel beter gaan lezen in het laatste half jaar." Ahmed was vooral dol op boeken en tijdschriften over Ninja's of Turtels, met veel plaatsjes. "Van die boeken waar ik zelf helemaal niks mee heb" lacht Truus. "Ik hou van mooie, leuke verhalen, waar je samen lekker bij weg kunt dromen. Ik heb vroeger mijn eigen kinderen altijd heel veel voorgelezen en doe het nu voor mijn kleinkinderen. Dat is voor mij pure quality time!"

Om de beurt lezen van punt tot punt, dat vind ik heel leuk

In Dolfje Weerwolfje, dat Ahmed ook al van school kende, hebben ze elkaar gevonden. Voorlezers bij 'GR leest voor' mogen bibliotheekboeken 6 weken lenen. Truus kiest vaak A-boeken, die hebben kortere zinnen. "Omdat Ahmed moeite heeft om lang geconcentreerd te luisteren, probeer ik veel afwisseling te bieden. Samen om en om een zin lezen, vindt hij soms heel leuk en dan zijn kortere zinnen fijner voor hem." "Ja! Om de beurt lezen van punt tot punt, dat vind ik heel leuk", vult Ahmed enthousiast aan. "Maar knutselen met 'oma' Truus vind ik nóg leuker!"

Samen leuke dingen doen

Truus kijkt hem vertederd aan en kroelt even door zijn haar. "Een uur lang voorlezen is voor Ahmed te lang, dat had ik al snel in de gaten. Na een half uurtje is de concentratie op. Daarna gaan we andere leuke dingen doen. We zijn allebei dol op knutselen, ik heb 30 jaar knutselcursussen gegeven, dus heb genoeg materiaal in huis. Het eerste wat Ahmed doet als ik binnenkom, is een nieuwsgierige blik in mijn tas werpen, benieuwd naar de knutselspullen die ik dit keer weer bij me heb. Dan zeg ik: 'we gaan eerst lekker lezen jongen'. En dat vindt hij prima, hij weet dat hij daarna als een soort 'beloning' mag knutselen. Zo hebben we samen een heel gezellige en afwisselende tijd." Als ze klaar zijn met lezen, schrijft Ahmed op een prachtige zelfgemaakte boekenlegger de titel van het boek waar ze uit hebben gelezen. Truus kijkt toe hoe hij er heel nauwkeurig nog een stickertje bijplakt en geeft hem een knuffel. "Goed gewerkt!"

Elke week weer blij!

Moeder Mandana bekijkt het tafereel liefdevol en geroerd. "Truus brengt hier zoveel energie. We zijn elke week weer heel blij als zij komt." Maar dat geldt voor Truus zelf ook. "Ik vind het zo bijzonder dat ik dit kan doen", vertelt ze. "Ik hou er zelfs een apart weekboek over bij, waar ik alles wat we samen doen in opschrijf en documenteer. Het is straks een prachtige herinnering aan dit mooie vrijwilligerswerk. Ik verbaas me ook steeds weer over de enorme gastvrijheid van deze mensen. Ze wonen al jaren in AZC's, met zijn drieën op 1 kamertje, hebben het echt niet breed, maar delen alles. Je moet in Nederland rond etenstijd niet proberen bij iemand langs te gaan, dat wordt vaak niet gewaardeerd. Hier schuiven ze meteen een stoel bij en móet je mee eten!"

In de verlenging

Vrijwilligers bij 'GR leest voor' verbinden zich voor 20 weken aan het project. Voor Truus en Ahmed zit die tijd er eigenlijk al op, maar Truus blijft tot aan haar vakantie eind april. Daarna gaat ze verder als voorlezer, maar voor een ander kindje. "Omdat ik in Gilze woon, is het voor mij gemakkelijk om op het AZC voor te lezen. Zo kan ik Ahmed en Mandana nog regelmatig zien. We hebben in het afgelopen half jaar echt een fijne band met elkaar gekregen. Ik voel me zo betrokken bij deze lieve mensen, dat kan en wil ik niet zomaar loslaten."

Iets voor jou?

Ook voorlezen bij het VIP?

Lijkt het jou ook leuk om voorlezer te worden bij het VIP? Kijk dan voor meer informatie op onze website VIPvoorelkaar.nl bij projecten of stuur een mail naar leestvoor@vipgilzerijen.nl

Geïnspireerd...?
Meld je aan

Registreer hier

Meer inspiratie?

Bekijk alle verhalen